Al snel in mijn legercarrière kwam ik tot de ontdekking dat lopen niets voor mij was Dit bleken soldaten helaas nogal veel te moeten doen in het leger onder de noemer "marsen". Het voorkomen van deze "marsen" werd dan ook al snel mij grote, en enige, drijfveer om bevordert te worden. Het viel mij al op dat alle kolonels een auto met chauffeur bleken te hebben. Mijn doel vanaf dat moment was dan ook duidelijk, kolonel worden. Het was dan ook een mooie dag toen ik promotie maakte en de sleutels van de Jeep van de zaak kreeg overhandigd. Eindelijk, nooit meer lopen ! Groot was dan ook de schrik toen ik ontboden werd in het nieuwe redactielokaal van deze site. Aangekomen in het nieuwe pand van de hoofdredacteur keek ik omhoog in een enorm en angstaanjagend trappenhuis. Waar in het vorige pand een lift mij naar de zesde verdieping bracht was er deze keer geen liftknop te vinden. Tien minuten later, buiten adem en drie verdiepingen hoger was het mij duidelijk. Dit kan zo niet langer ! Gelukkig is mijn bijstandsconsulent (en voorzitter van de Frits Bom fanclub) een aardige man. De twee-en-dertig formulieren voor de bijzondere bijstand zijn inmiddels door hem ingevuld en binnenkort zal de "Matterhorn" mij en de hoofdredacteur naar boven brengen. Ik raad iedereen aan er ook gelijk een te bestellen.

Voor veel werklozen is een auto niet weggelegd. En als dat wel het geval is is er nog steeds geen garantie dat je verlost bent van dat vervloekte lopen (of fietsen! maar daarover in de toekomst meer) want bijvoorbeeld het bos, het strand ,de duinen en openbare gebouwen zoals musea zijn voor de auto helaas vaak verboden terrein, zodat een mooie strand- of boswandeling voor de ware werkloze niet is weggelegd.

De werkloze wordt dus weer driedubbelgepakt, wel veel vrije tijd maar geen geld om buiten de natuur te recreeeren en nu dus ook al geen mogelijkheden tot natuurrecreatie! En wat te denken van het tripje naar de buurtsuper voor een kratje ontspanning? Dragen? Denk er aan dat veel van ons fysiek arbeidsongeschikt zijn of dit veinzen, je zou je reintegratieconsulent maar tegenkomen! Tot mijn schrik las ik ook nog eens op ons forum dat sommigen van ons wel 20 minuten moeten fietsen voor hun kratje Euroshopper! Een schande! Tijd is geld! Kamervragen!! Doch niet bevreesd, dappere werkloze vrienden, de scootmobiel kan uitkomst bieden! Het afgebeelde model, de RollerMeister3000, is comfortabel, traag maar zuinig (dit model loopt op 64 penlite batterijen die we tijdens de proefperiode van een jaar slechts een keer hebben vervangen) ) en biedt ruimte voor een krat bier. OP het stuur zit een standaard voor een paraplu, dus natregenen hoeft niet! De kosten zijn ook deze keer niet relevalt want dat de arbeidsongeschikten een dergelijk mobiel direct al kunnen aanvragen. De bijzondere bijstand biedt ook uitkomst, let wel dat u dan minstens 100 meter van de dichtstbijzijnde supermarkt van A status moet wonen!

De Rollermeizter3000 brengt de emancipatie van de werkloze nog dichterbij. Lopen hoeft niet meer, de droom van een passief leven is in handbereik. Een zich handmatig voortbewegende werkloze dient te worden wantrouwd, tenzij in de vrije natuur en in bezit van baard want sommige natuurliefhebbers houden van lopen door de natuur...