Harry Onderkoffer:

Recursieve Vergader Hel

Stelt u zich een warme dinsdagmiddag in augustus voor. Het eind van de week is nog ver weg, dus de kans dat werkgruwelen op korte termijn kunnen worden weggehuild in het warme deken dat werkenden 'weekend' noemen is nihil.

Het begon als een normale vergadering. Met de gebruikelijke tegenzin nam ik een willekeurige map onder de arm en liep naar vergaderkamer 12. Me niet bewust van de aanstaande hel dutte ik als gewoonlijk in op de kadans van de agendapunten. Ruim een half uur later werd ik echter opgeschrikt door rumoer van de medevergaderaars. Paniek, geschreeuw, gehuil. Wat de hel is er aan de hand?

Uit navraag bij de vergaderaar naast me bleek dat de vergadering door een fout in de agenda in een eeuwigdurende 'loop' terecht was gekomen. Punt 17 op de agenda schreef voor opnieuw te beginnen met agendapunt 3. Tot grote paniek bij de vergaderaars was punt 2 'vaststellen agenda', wat ingrijpen onmogelijk maakte. Nadat een voorstel om de agenda buiten punt 2 om aan te passen was weggehamerd ("Laten we nou geen dingen gaan doen waar we later spijt van krijgen") was de wanhoop compleet. Gelukkig bleek de ingreep van de voorzitter niet zinloos, want na 8 keer doorlopen van punten 3 t/m 17 keerde de rust enigszins terug.

Het was ondertussen wel avond geworden en de volgende paniekgolf kwam al aanrollen: werd het de hele nacht doorvergaderen of was er ruimte voor een pauze? Gelukkig bleek de voorzitter mild gestemd en stelde voor de minuut stilte voor het overlijden van een oude directeur met 5 uur en 59 minuten te verlengen. Tevens werd de koffie op rantsoen gezet. Alle vergaderaars zochten een zacht plekje in de kamer en al jammerend en snikkend ging men de nacht in....

De volgende dag was na een vreemde start na best te doen. De twee dagen daarna eerlijk gezegd ook. Je gaat toch op routine draaien. Op dag 4 bereikten we echter het dieptepunt. De koffie was op. Gelukkig bleken we met een balpen zonder vulling vocht uit de aanwezige cactussen te kunnen zuigen. Ik ergerde me altijd dood aan die kutcactussen (het enige leven dat - ondanks de naam - in een 'kantoortuin' overleeft) maar deze keer bleken ze levens te kunnen redden én er volgde actie uit deze gebeurenis.

Gerard van ICT kreeg op dag 5 (zaterdag!) na een nacht trippen op cactussap de ingeving om agendapunt 9 (vaststellen doelstellingen commissie 'Derksen') te gebruiken om het stopzetten van onze vergadering als een van de doelen van deze commissie op te nemen. Na dit besluit ging het opeens allemaal heel snel. Na een aantal vergaderloops was het alweer maandag en nam de voorzitter contact op met Derksen. De commissie Derksen gaf de facilitaire dienst opdracht om kamer A-521 een andere bestemming te geven en de daar momenteel plaatsvindende activiteiten direct te staken.

En zo konden wij donderdagmorgen, nog geen anderhalve week na aanvang van de vergadering de kamer verlaten met het gevoel dat ook in grote organisaties nog slagvaardig kan worden gereageerd!