Wilma weet raad:

Doelloos

Lieve Wilma,

Het leven grijpt mij de laatste maanden steeds meer aan. De afgelopen 8 jaar ben ik verre van werkschuw geweest. Hard werken, geld verdienen, carrière maken, dat is mij van huis uit meegegeven en ik volgde de voetsporen van mijn vader tot nu toe met graagte. Financieel gezien gaat het me dan ook bovengemiddeld goed. Maar er mist iets, er is de laatste maanden een leegte. Het leven lijkt zo doelloos en ik vind mezelf steeds vaker terug starend in het niets, verlangend naar nog minder. Maar dan zijn er weer afspraken, telefoontjes, vergaderingen, bijeenkomsten, contracten die m'n aandacht opeisen, dan moet er altijd weer gewerkt worden.

Ik merk dat uw site me intrigeert. Ik kom er steeds vaker en hoewel mijn leven zich tot nu toe gekenmerkt heeft door werkgraagte, vraag ik me af of ik zou kunnen minderen, of ik me iets van uw werkschuwe houding eigen zou kunnen maken. Liefst zou ik radicaal breken en me volledig storten op het niets, het grote niets, maar misschien is dat een te grote omslag. Wat denkt u? Hoe kan een hardwerkend mens als ik zijn leven veranderen? Verbeteren?

Groeten,

Michiel, 31, Amstelveen

 --- 

Lieve Michiel,

Het is duidelijk dat u obsessief neurotische gedragingen vertoont in combinatie met een dissociatieve reactiestoornis. Mogelijk hebt u ook last van confabulatoire amnesie of een hyperesthetische emotionele psychose, maar voor de diagnostisering van de laatste twee stoornissen is verder onderzoek noodzakelijk.

De gedachte aan werk is een obsessie geworden die uw leven meer en meer is gaan beheersen. U belet uzelf tot het nemen van rust en vrijheid. U bent niet in staat om te genieten van uw vrije tijd. U bent überhaupt niet in staat om te genieten. Dit heeft tot gevolg gehad dat u steeds meer bent gaan werken. Door de extreme werkdruk is dissociatieve reactiestoornis verergerd. Met name bij acute conflictsituaties verliest u de greep op de werkelijkheid. U voelt zich niet uzelf en u ervaart de werkelijkheid als droom of film. Dit leidt tot de versterking van visuele hallucinaties. Deze toestand gaat echter gepaard zonder bewustzijnsdaling.

Daarnaast hebt u regelmatig last van neerslachtige stemmingen en een minderwaardigheidsgevoel. U slaapt weinig. Uw denkproces is vertraagd. U toont weinig initiatief en uw eetlust is aanzienlijk verminderd. Deze symptomen zijn kenmerkend voor een neurotische depressie. U hanteert een te hoge normering waardoor u voortdurend naar perfectie streeft. Daar dit niet mogelijk is, bent u constant gefrustreerd. Door het vasthouden aan uw normen kan dit zelfs leiden tot een catatonische toestand en mogelijk tot andere psychische aandoeningen waar - helaas - nog geen behandeling voor is.

Vooralsnog kunnen uw stoornissen relatief goed behandeld worden. Daar is echter wel langdurige en intensieve therapie nodig in de curatieve sector. Daarbij gaat het met name om psychotherapie en creatieve therapie. Ook zult u uw leven lang medicatie moeten gebruiken. Het is wel noodzakelijk de therapie met goed gevolg af te ronden. Een afgebroken therapie verergert namelijk uw stoornissen met alle gevolgen van dien.

Resumerend en concluderend acht ik u niet langer in staat uw huidige functie uit te oefenen en de continuering van uw carrière kan zelfs reële gevaren opleveren voor zowel uzelf als voor anderen. Het is raadzaam om u per direct ziek te melden. Uw werkgever zal geen enkel bezwaar maken als u uw ziektebeeld uitlegt. Mocht uw werkgever wel bezwaar maken dan kunt u hem er op wijzen dat u niet verantwoordelijk gehouden kan worden voor uw daden. Simuleer dan tevens enige hysterie.

U kunt zich met deze diagnose rechtstreeks tot het UWV wenden. Een verwijzing van uw huisarts, psychiater of bedrijfsarts is niet nodig. Mocht u derhalve toch behoefte hebben aan een second opinion dan raad ik u aan een afspraak te maken met mijn zwager Brozius die naast het koken van de Hollandse pot alle versies beheerst van Flight Simulator en door deze combinatie uitstekend geschikt is voor de psychoanalytica.

Geniet, Wilma, ook aan de prozac