Ik ben al mijn hele leven werkschuw, maar een paar jaar geleden werd mij verteld dat dat niet zo goed is voor je sociale contacten. Om die toch wat op te bouwen bezoek ik nu regelmatig de koffiepauzes bij een lokaal bedrijf (op kruipafstand). De koffie daar is echter zo sterk dat ik tijdens mijn middagdutjes vaak wakker blijf en de vrouwen die op dat bedrijf rondlopen lijken allemaal iets te hebben tegen LWT-ers. Je begrijpt het al, ik ben op zoek naar een lijstje met nieuwe koffieadressen, maarja, iets wat nuttig is voor LWT-ers staat natuurlijk niet in de gouden gids. De prutsers! Kun je me misschien helpen?
mvg, Jelle Andoni
---Allerliefste Jelle,
Een groter probleem dan de uwe ben ik nog niet tegen gekomen sinds ik in Nederland mag vertoeven. Ik begrijp dat u te lui bent om uw eigen koffie te zetten en dat is zelfs volgens werkschuwe begrippen uitzonderlijk lui. Een eveneens luie doch goede vriend van mij heeft een ingenieus systeem bedacht om het koffiezetten an sich gemakkelijker te maken. Daar waren echter zeven koffiezetapparaten voor nodig, hetzelfde aantal tijdsschakelaars, een rolator en een wat minder werkschuwe moeder. Ik zal u een dergelijk systeem evenwel niet aanraden, want ongetwijfeld is deze gedachte al bij u opgekomen, maar beschikte u niet minder werkschuwe moeder. Sommige werkschuwen zijn nu eenmaal niet voor het geluk geboren. Om die reden adviseer ik u om door te slapen tot en met uw middagdutje en dan pas te socialiseren. Dat is hoogst efficiënt, want met de tijd tussen uw oorspronkelijk wakker worden en middagdutje doet u naar alle waarschijnlijkheid toch niets meer dan lanterfanten in de plaatselijke bedrijfskantine. En het is niet gezegd dat lanterfanten een ochtendbezigheid moet zijn. Sterker nog: vele werkschuwen geven er de voorkeur aan om in de middag te lanterfanten. Op deze manier vertoont u wellicht wat minder afwijkend gedrag waardoor u meer vrienden zult hebben. Meer in het algemeen raad ik u aan vrouwen pas lastig te vallen wanneer zij aan het werk zijn en niet tijdens hun pauzes. De meeste mensen zijn erg content wanneer zij van het werk afgehouden worden en elk praatje - hoe nutteloos ook - wordt zeer gewaardeerd. Vrouwen wijken in dat opzicht niet af van de rest. Daarnaast kunt u voor uw sociale contacten wellicht wat mensen van straat uitnodigen bij u thuis. Huiselijk zwijgen zou ik in dat geval verplicht stellen voor het bezoek. Iedereen kan ten slotte met elkaar overweg zolang er niet gepraat wordt en het scheelt een hoop energie. Met wat geluk en overredingskracht vindt u dan wellicht iemand die voor u de koffiezetapparaten kan bijvullen, want met een minder werkschuwe moeder wordt niet per definitie uw eigen moeder bedoeld.
Heel veel succes, Wilma, die haar eigen koffiezetapparaten laat bijvullen door Harry.
Lieve Wilma,
Het leven grijpt mij de laatste maanden steeds meer aan. De afgelopen 8 jaar ben ik verre van werkschuw geweest. Hard werken, geld verdienen, carrière maken, dat is mij van huis uit meegegeven en ik volgde de voetsporen van mijn vader tot nu toe met graagte. Financieel gezien gaat het me dan ook bovengemiddeld goed. Maar er mist iets, er is de laatste maanden een leegte. Het leven lijkt zo doelloos en ik vind mezelf steeds vaker terug starend in het niets, verlangend naar nog minder. Maar dan zijn er weer afspraken, telefoontjes, vergaderingen, bijeenkomsten, contracten die m'n aandacht opeisen, dan moet er altijd weer gewerkt worden.
Ik merk dat uw site me intrigeert. Ik kom er steeds vaker en hoewel mijn leven zich tot nu toe gekenmerkt heeft door werkgraagte, vraag ik me af of ik zou kunnen minderen, of ik me iets van uw werkschuwe houding eigen zou kunnen maken. Liefst zou ik radicaal breken en me volledig storten op het niets, het grote niets, maar misschien is dat een te grote omslag. Wat denkt u? Hoe kan een hardwerkend mens als ik zijn leven veranderen? Verbeteren?
Groeten,
Michiel, 31, Amstelveen
---
Lieve Michiel,
Het is duidelijk dat u obsessief neurotische gedragingen vertoont in combinatie met een dissociatieve reactiestoornis. Mogelijk hebt u ook last van confabulatoire amnesie of een hyperesthetische emotionele psychose, maar voor de diagnostisering van de laatste twee stoornissen is verder onderzoek noodzakelijk.
De gedachte aan werk is een obsessie geworden die uw leven meer en meer is gaan beheersen. U belet uzelf tot het nemen van rust en vrijheid. U bent niet in staat om te genieten van uw vrije tijd. U bent überhaupt niet in staat om te genieten. Dit heeft tot gevolg gehad dat u steeds meer bent gaan werken. Door de extreme werkdruk is dissociatieve reactiestoornis verergerd. Met name bij acute conflictsituaties verliest u de greep op de werkelijkheid. U voelt zich niet uzelf en u ervaart de werkelijkheid als droom of film. Dit leidt tot de versterking van visuele hallucinaties. Deze toestand gaat echter gepaard zonder bewustzijnsdaling.
Daarnaast hebt u regelmatig last van neerslachtige stemmingen en een minderwaardigheidsgevoel. U slaapt weinig. Uw denkproces is vertraagd. U toont weinig initiatief en uw eetlust is aanzienlijk verminderd. Deze symptomen zijn kenmerkend voor een neurotische depressie. U hanteert een te hoge normering waardoor u voortdurend naar perfectie streeft. Daar dit niet mogelijk is, bent u constant gefrustreerd. Door het vasthouden aan uw normen kan dit zelfs leiden tot een catatonische toestand en mogelijk tot andere psychische aandoeningen waar - helaas - nog geen behandeling voor is.
Vooralsnog kunnen uw stoornissen relatief goed behandeld worden. Daar is echter wel langdurige en intensieve therapie nodig in de curatieve sector. Daarbij gaat het met name om psychotherapie en creatieve therapie. Ook zult u uw leven lang medicatie moeten gebruiken. Het is wel noodzakelijk de therapie met goed gevolg af te ronden. Een afgebroken therapie verergert namelijk uw stoornissen met alle gevolgen van dien.
Resumerend en concluderend acht ik u niet langer in staat uw huidige functie uit te oefenen en de continuering van uw carrière kan zelfs reële gevaren opleveren voor zowel uzelf als voor anderen. Het is raadzaam om u per direct ziek te melden. Uw werkgever zal geen enkel bezwaar maken als u uw ziektebeeld uitlegt. Mocht uw werkgever wel bezwaar maken dan kunt u hem er op wijzen dat u niet verantwoordelijk gehouden kan worden voor uw daden. Simuleer dan tevens enige hysterie.
U kunt zich met deze diagnose rechtstreeks tot het UWV wenden. Een verwijzing van uw huisarts, psychiater of bedrijfsarts is niet nodig. Mocht u derhalve toch behoefte hebben aan een second opinion dan raad ik u aan een afspraak te maken met mijn zwager Brozius die naast het koken van de Hollandse pot alle versies beheerst van Flight Simulator en door deze combinatie uitstekend geschikt is voor de psychoanalytica.
Geniet, Wilma, ook aan de prozac